کتاب «قلعه حیوانات» نوشته رمان‌نویس و روزنامه‌نگار مشهور، جورج اورول است. این رمان دارای زبانی ساده، روان و طنزآمیز است. در این کتاب کاراکترهایی آشنا می‌شویم که هریک سمبل طبقه یا قشر خاصی از جامعه هستند. اورول در این رمان برای به تصویر کشیدن هر یک از این طبقات و قشرها از حیوانات استفاده می‌کند. برای مثال بنجامین یکی از این حیوانات است که نماد آن قشر صوفی معاب جامعه است که همواره منزوی است و امیدی به تغییر ندارد و یکی از کلیدی‌ترین جملات کتاب مربوط به باورهای او نسبت به لایتغیر بودن زندگی است. در بخشی از متن این کتاب می‌خوانی: «تنها بنجامین معتقد بود که جزئیات زندگی طولانی‌اش را به خاطر دارد و می‌داند همه‌چیز همان است که همیشه بوده و بعدها نیز به همین منوال خواهد بود، زندگی نه بدتر می‌شود و نه بهتر. او می‌گفت گرسنگی و مشقت قوانین لایتغیر زندگی است.» این چیزی نیست جز محکوم کردن انقلاب‌های سوسیالیستی توسط افرادی که معتقدند ریشه‌ی استثمار و ستم طبقاتی همواره پابرجا خواهد بود و جامعه‌ی آرمانی سوسیالیست‌ها تحقق نخواهد پذیرفت. اورول خود جز کسانی بود که به نقاط مختلفی سفر کرده بود و همواره کشورهای سوسیالیستی را از نزدیک مشاهده کرده بود. او از منتقدین انقلاب‌های سوسیالیستی بود. نویسنده به‌خوبی توانسته در غالب یک داستان نمادین بسیاری از واقعیت‌های اجتماعی و سیاسی یک جامعه را توصیف کند.