داستان فرش دستبافت 2.6 متری قوچان مدل لچک ترنج زمینه سبز: می‌دانی چرا بعضی فرش‌های عشایری رنگِ زمینه‌شان این‌قدر تیره‌ است؟ در ایل رسم بود وقتی پسر یا دخترِ شجاع و جسوری به دنیا می‌آمد، بافنده‌ی ایل برای او یک فرشِ خاص دار می‌کرد؛ فرشی که زمینه‌ اش سبزِ تیره بود. رنگِ جنگل‌های دست‌نخورده‌ی زاگرس، رنگِ جاهایی که فقط آدم‌های نترس توان رفتن داشتند. ترنجِ بزرگِ وسط، نمادِ خودِ آن آدم است؛ محکم و قوی، بدون هیچ ضعف و سازشی. حاشیه‌ی قرمزِ دور فرش هم آتشِ دلِ اوست؛ نماد گرمایی که دور تا دورِ جسارت او را فرا گرفته تا خاموش نشود. پیرزن‌های ایل می‌گفتند این فرش‌ها را نباید زیر پا انداخت؛ آنها را باید به دیوار قاب کرد تا هر روز یادآور این باشد که چقدر قوی هستی. بعضی فرش‌ها فقط پشم و رنگ نیستند؛ نماد شجاعت اند. *** این فرش دارای شناسنامه شرکت سهامی فرش ایران میباشد. ***