زندگی در کاخ‌سفید به‌عنوان بانوی اول آمریکا و همسر رئیس‌جمهور آن کشور، زمانی ورای تصور میشل و خانواده‌اش بوده است. او به‌عنوان زن سیاه‌پوست آمریکایی به نمادی از روشنگری و آزادی و قدرت درون برای دیگر زنان سیاه‌پوست تبدیل شده که به تبعیض مبتلا هستند. میشل اوباما می‌گوید: اگر تنها یک چیز در زندگی آموخته باشم، قدرت استفاده از کلام است. نهایت تلاشم را کردم که حقیقت را بگویم و مسائلی را مطرح کنم که عموم افراد آن‌ها را نادیده می‌گیرند. در زندگینامه‌ی میشل اوباما در کتاب «شدن»، این‌طور می‌خوانیم که والدین میشل همواره با او و برادرش، کریگ، درباره‌ی هر مسئله‌ی کوچک‌و‌بزرگی همچون بزرگ‌سالان صحبت کرده‌اند. میشل اوباما در کتاب «شدن» ما را با سفر زندگی‌اش از کودکی تا پایان زندگی در کاخ‌سفید، در سه بخش اصلی همراه می‌کند: ۱. من شدن؛ ۲. ما شدن؛ ۳. بیشتر شدن. در بخش «من شدن»، میشل اوباما از کودکی‌اش و در بخش «ما شدن» درباره‌ی آشنایی و ازدواجش با باراک اوباما و در قسمت «بیشتر شدن»، از تجربیات و اتفاقات در کاخ‌سفید سخن گفته است. او تمام بخش‌های زندگی‌اش را مرحله‌ای از شدن چیزی می‌داند؛ شدنی که تا انتهای عمر پایانی ندارد و همواره اتفاق می‌افتد. میشل اوباما معتقد است مهندس و وکیل و مادر شدن هیچ‌کدام پایان آرزوهای انسان نیست و در طول مسیر زندگی، همواره در حال تبدیل به چیزی هستیم. او ماهیت زندگی را در شدن می‌بیند.